Wij zetten ons in voor het algemeen belang

Contact

Lijst Babijn
Bakkersstraat 59
4501 RB Oostburg
Tel. : 0117 452945
E-mail : info@lijstbabijn.nl

  Interact Network 2018

Bijlage Emergya Wind Technologies B.V. (26-07-2004)

Ik benadruk dat ik natuurlijk voor stimulering van de werkgelegenheid in Zeeland ben!

Met name Zeeuws-Vlaanderen verdient impulsen om de werkgelegenheid te stimuleren.

Maar dan moeten de initiatieven wel realistisch zijn omdat het hier gaat om impulsen die worden gefinancierd met overheidsgeld dat de Zeeuwse burger heeft opgebracht.

 

In het voorstel werd een achtergestelde lening gevraagd van twee ton van de Gemeente Sluis en eveneens een achtergestelde lening van twee ton van de Provincie Zeeland om bedrijfsonderdelen van het eerder failliet verklaarde Lagerweij dat 35 werknemers in dienst had, te verplaatsen naar het Technopark in Zeeland.

Emergya Wind Technologies B.V. ( E.W.T. ) vroeg dus een totale lening van vier ton en wist dat de politiek, het openbaar bestuur, over dit verzoek moest beslissen.

Desalniettemin eiste zij dat alle relevante stukken vertrouwelijk dienden te worden behandeld waardoor een open publiekelijk debat door de politiek niet mogelijk was. Zowel Het College van De Gemeente Sluis als Gedeputeerde Staten van De Provincie Zeeland stemden hiermee in.

 

E.W.T. had haast en dreigde bij de Gemeente Sluis dat als het allemaal te lang zou duren zij zich in Noord-Holland zou vestigen. En de Gemeente Sluis maakt daarom ook haast, de Raad kreeg slechts twee dagen de tijd na het verschijnen van het voorstel om te komen tot een beslissing, terwijl de Gemeente al een half jaar in overleg was met E.W.T.

De Gemeente liet na in haar voorstel te melden dat het Delta-advies negatief was. 

De Gemeente Sluis besloot deze achtergestelde lening te verstrekken mits de Provincie Zeeland eveneens een dergelijke lening zou verstrekken, dus we hebben het nu over vier ton overheidsgeld lees: risicokapitaal dat door de Zeeuwse burger is opgebracht.

 

De Gemeente Sluis legde dan opnieuw pressie, maar nu op het College van de Provincie Zeeland en verzocht haar eveneens om haast te maken.

Het College gaf toe aan dit verzoek en vroeg daarom aan het presidium om de behandeling van het voorstel in de commissie, zeer ongebruikelijk, over te slaan.

 

De oprichting van E.W.T. is een initiatief van Business Creation een bedrijf met behoorlijke solvabiliteit, dat ondanks het verzoek van G.S. weigerde garant te staan voor de achtergestelde lening maar wel zal profiteren van een zogenaamde exitregeling, een gigantische bonus, wanneer E.W.T. na drie tot vijf jaar zal worden verkocht.

Wanneer Business Creation wel garant zou hebben gestaan dan zou dit voorstel een hamerstuk zijn geweest!

Gezien de vermogenspositie van Busines Creation, had deze de totale lening van vier ton zelf kunnen verstrekken!
Maar waarom wilde Business Creation niet garant staan en niet investeren? Business Creation zelf de opsteller van het veelbelovende maar omstreden businessplan van E.W.T.. Als je als opsteller gelooft in je eigen optimistische businessplan, waarom wil je daar dan niet in investeren?

We kunnen dus concluderen dat de overheid: lees de Zeeuwse burger, wel risico draagt in dit commerciële avontuur maar diegene die er straks het meest financieel van zal profiteren niet!

 

Reden van G.S. om het verzoek te honoreren was: de continuïteit van het Technopark

en de te verwachten werkgelegenheid.

Dus nam ik aan dat G.S. harde afspraken had gemaakt om deze verwachtingen inderdaad veilig te stellen en te garanderen voor de toekomst.

Maar wie schetst mijn verbazing! 

 

De  énige voorwaarde  die G.S. stelt aan de lening is dat E.W.T. zich in 2004 dient te vestigen op het Technopark gedurende de looptijd van de lening.
Dat is welgeteld drie jaar, echter er is geen eis gesteld dat E.W.T. niet vervroegd mag aflossen. Met de gemeente Sluis heeft E.W.T. al afgesproken dat zij zich het recht voorbehoudt de lening vervroegd af te lossen, dus deze voorwaarde is gebakken lucht.

 

De sanctie van G.S. wanneer E.W.T. zich niet aan de afspraken houdt is dat het bedrijf de lening direct moet aflossen.

Aan welke voorwaarden moet E.W.T. voldoen om deze gestelde sanctie te ontwijken?

Want over de fysieke omvang van de vestiging zijn geen afspraken gemaakt!

Komt E.W.T. met onroerend goed naar Zeeland, met één mannetje en één laptop of twee mannetjes met twee computers? Met een adreswijziging bij de K.v.K. zou men dus in theorie al aan de door G.S. gestelde voorwaarde voldoen. 

 

Ik zal u uitleggen waarom ik niet overtuigd ben dat E.W.T. veel arbeidsplaatsen zal realiseren op het Technopark.

De voormalig Managing director van Lagerwey: de voorganger van E.W.T. legt het ons in een interview van twee jaar geleden haarfijn uit: Ik citeer: “Het businessconcept van Lagerwey houdt in dat we niet zelf produceren. Dat betekent dat we ook gemakkelijk kunnen laten produceren in landen waar we naar exporteren, dat vormt een integraal onderdeel van onze aanpak. Op markten waar de overheid het gebruik van windenergie stimuleert, kunnen onze klanten tegen die overheid zeggen dat grote delen van de turbines lokaal zullen worden geproduceerd. En dat is een belangrijk voordeel, want zo brengen wij de werkgelegenheid en dat zien overheden graag.” Einde citaat.

 

Misschien komt er uiteindelijk in Schoondijke een management,  sales, after sales en serviceafdeling. Kortom een handjevolmensen achter een laptop en wat mensen in een magazijn. Lagerwey noemde zichzelf een virtuele producent, waarom zou het bij E.W.T. anders zijn? E.W.T. is immers een nieuwe naam voor een failliet gegaan bedrijf dat een doorstart maakt.

In het magazijn van Lagerwey lagen alleen maar onderdelen die werden gebruikt voor defecten maar die waren geproduceerd door derden.

 

De order uit India van 8 miljoen, afkomstig van een bedrijf uit India dat zelf windmolens fabriceert, is een zogenaamde open ended order, zonder uiterste afleverdatum.

Er is kennelijk dus geen enkele zekerheid wanneer de producten worden afgeleverd en wanneer dus direct daaraan gerelateerd, de betalingen plaats zullen vinden.

Verklaring hiervoor is waarschijnlijk dat net zoals het bij Lagerwey werkte, de orderverstrekker geen klant is maar een partner die in het kapitaal mee participeert.

Saillant gegeven is dat de order op 4 februari 2004 is getekend tussen E.W.T. en de Indiase windmolenproducent, maar E.W.T. pas is opgericht op 12 february 2004. 

G.S. honoreerde het verzoek omdat zij verwachtte dat het Technopark daarmee gered kon worden.

E.W.T. zal na drie of vijf jaar verkocht worden. Hoe zeker is dan de continuïteit van de vestiging in Sluis? Hoe gemakkelijk kan E.W.T. zich na drie of vijf jaar zonder veel kosten weer los maken van deze locatie?  Hoe duurzaam is dan die voorgeschotelde werkgelegenheid. Als ook deze bedrijfsvoering van E.W.T. mislukt dan zal dat een negatief effect op het imago van het park hebben en de continuïteit negatief beïnvloeden en andere potentiële ondernemers weerhouden zich op dit park te vestigen.

De gewenste stimulans zou dus kunnen ontaarden in een fatale doodsteek voor het park, het zal zijn alsof er een vloek op rust.

 

Maar G.S. is niet over een nacht ijs gegaan en heeft, voor een zorgvuldige besluitvorming, zo lazen we in het voorstel, objectieve adviezen over het businessplan gevraagd aan Delta en Ecofys.

Een hoog risicoprofiel, een onrealistisch plan, een te optimistische werkgelegenheidsverwachting, kortom te mooi om waar te zijn meldde Delta in het advies en Ecofys onderschreef dit negatieve oordeel over het businessplan.

In de beide adviezen werden vraagtekens gesteld bij de geschatte werkgelegenheid.

Toch noemde G.S. juist déze schatting, waaraan de adviseurs dus ernstig twijfelden, als positief argument in haar voorstel.

 

G.S. negeerde twee negatief gestemde second opinions waar zij zelf opdracht toe gaf en het negatief advies van haar eigen ambtenaren die adviseerden om het verzoek van E.W.T. af te wijzen. Wat was hier toch aan de hand?

Als we uitgaan van de adviseurs en de ambtenaren, participeren zowel de Gemeente Sluis als de Provincie Zeeland in een commerciële activiteit die niet is gebaseerd op een reëel zakelijk plan en lopen zij dus het risico dat de leningen niet terugbetaald zullen worden.

Waarom ben ik zo argwanend?

Ik moet onwillekeurig denken aan het Pro-lion drama, een bedrijf dat veel subsidies heeft gekregen, zowel  Provinciale als Europese. Ik hou niet van het noemen van namen, maar er mag al zo weinig worden gezegd over deze zaak omdat alle stukken het etiket vertrouwelijk hebben gekregen. W.W.T. is een bedrijf nu op het Technopark gevestigd, maakt onderdelen voor windmolens en melkrobots, zo staat in de K.v.K.-inschrijving. Zij is de grootste  investeerder in E.W.T., dhr. Pronk is bestuurder bij W.W.T., commissaris bij W.W.T. zijn: Dhr.Lagerwey èn dhr. Oosterling, u weet wel die van Pro-lion.

Commissaris van E.W.T. en Bestuurder van W.W.T. en  Z.W.T.: is dhr. Pronk tevens exploitant Technopark. W.W.T. wordt toeleverancier van E.W.T..

                                   

Soms werken  bedrijven als volgt: ze zijn elkaars toeleveranciers zijn elkaars partners, geven elkaar opdrachten en ontvangen daarom subsidies. Simpel. Pro-lion werkte idem dito.

Hebben wij daar niets van geleerd?

Nogmaals: ik ben natúúrlijk voor stimulering van de werkgelegenheid in Zeeland maar tégen het nonchalant omgaan met het geld dat door de Zeeuwse burger is opgebracht.

Maar als je het technopark echt wilt stimuleren dan moet je dat doen door een aantoonbaar levensvatbaar bedrijf te steunen.

Voor deze lening zijn geen gedegen afspraken gemaakt en geen afdoende juridische voorwaarden gesteld; het kan toch niet zo zijn dat de overheid maar lukraak geld verstrekt onder het motto: niet geschoten is altijd mis!?

En ach, het gaat toch maar om twee ton!  Welnee, het gaat hier om vier ton! Deze investering heeft een verkeerd signaal afgegeven en schept precedenten. 

 

Ik meen dat hier eerst huiswerk gemaakt had dienen te worden voordat E.W.T. een lening had mogen krijgen, een grondig onderzoek, gedegen afspraken over de vestiging van de productie op het technopark, harde voorwaarden: garantie door derden zoals Business Creation, om zo inderdaad die werkgelegenheid te garanderen in Zeeuws Vlaanderen.

Dan zou een eventuele herhaling van de Pro-lion affaire niet mogelijk zijn geweest.